Cough Resuscitation
Inleiding |
 |
Het mechanisme van "Cough Resuscitation" berust op het genereren van intrathoracale en intra-abdominale drukverschillen door het hoestmechanisme. De techniek werd voor het eerst beschreven door Criley in 1976.
De diepe inspiratie die gepaard gaat met een hoestreflex zal in de eerste fase een negatieve intrathoracale druk veroorzaken, gevolgd door het sluiten van de glottis. In de tweede fase oefent men met gesloten glottis een compressie uit op de thoracale wand en op de abdominale spieren wat leidt tot een plotse toename van de intrathoracale en intra-abdominale drukken. In een derde fase opent de glottis en wordt de lucht uit de respiratoire tractus geforceerd, thoracale en abdominale drukken vallen plots tot de atmosferische druk of lager.
Klinische studies |
|
"Cough Resuscitation" kan worden beschouwd als het prototype van het thorax-pompmodel van de reanimatie, gezien het bloed circuleert door veranderingen in de intrathoracale en abdominale drukken. Ritmisch hoesten verzekert een effectieve bloodflow gedurende een ventriculaire fibrillatie en dit zonder hartmassages. De belangrijkste beperking van cough-resusictation is de korte tijdsperiode, ongeveer 40 seconden, waarbinnen deze methode effectief is; de patiënt dient immers bewust en co-operatief te zijn. De techniek is wel toegevoegd aan de internationale guidelines voor het behandelen van de vroegste fase van een cardiaal arrest.