CPR / Advanced Life Support / Circulatie / peri-arrest aritmieën / Voorkamerflutter
Index
Elektrocardiogram |
 |
Een voorkamerflutter is een macro-reëntry tachycardie met fluttergolven die best gedetecteerd worden in de inferior-afleidingen op het elektrocardiogram. De fluttergolven zijn niet altijd duidelijk te onderscheiden zodat het onderscheid met een AV-nodale reëntry tachycardie of een AV-reëntry tachycardie niet steeds eenduidig is. Het hartritme bedraagt meestal 250 tot 350 slagen per minuut, doch vaak presenteert de flutter zich met een 2:1 blok en dus een ventriculair ritme van 150 slagen per minuut.
Een voorkamerflutter in combinatie met een 1:2-blok of zelfs een 1:1-blok presenteert zich als een tachycardie met breed QRS-complex welke moeilijk te onderscheiden valt van een ventrikeltachycardie. Behandel deze ritmestoornis als een echte ventrikeltachycardie.
Behandeling |
|
De acute aanpak van een voorkamerflutter bestaat uit de toediening van farmaca
die de geleiding over de atrioventriculaire knooop vertragen. Wordt de patiënt
instabiel, dan volstaat meestal een cardioversie met lage energiewaarden.
Is er een tijdelijke of permanente pacemaker met atriale lead aanwezig, dan kan
"overdrive pacing" eveneens soelaas bieden.
Defibrillatie
Voor het converteren van een atriale flutter is minder energie vereist dan voor het defibrilleren van een voorkamerfibrillatie. Geef een initiële synchrone monofasische schok van 100 Joule of een bifasische schok van 70 tot 120 Joule. Dergelijke cardioversie met lage energiewaarde heeft een succesratio van 95 tot 100% [1]. Verhoog eventueel de energie indien deze eerste schok het hartritme niet herstelt.
CPR / Advanced Life Support / Circulatie / peri-arrest aritmieën / Voorkamerflutter