CPR \ Basic Life Support \ Hartmassage zonder beademing
Index
Terughoudendheid van de bevolking m.b.t. beademing |
 |
Niettegenstaande ernstige inspanningen om de bevolking op te leiden in
CPR-technieken, blijkt dat omstanders in bijna de helft der gevallen de reanimatie
niet durven te starten [1].
Onderzoekers in King Country [1]
startten een programma waarbij de dispacheurs de omstanders instructies gaven
omtrent de uit te voeren CPR. Men kwam stelde vast dat het 2,4 minuten in
beslag neemt om de nodige instructies via telefoon door te geven. De meest
voorkomende redenen van de omstanders om CPR niet te starten was de angst voor infecties
bij beademing was.
Een studie bij personen die weten hoe ze de CPR-technieken moeten toepassen
toonde aan dat slechts 15% onder hen bereid was een reanimatie
met mond-op-mondbeademing
te starten bij een vreemde [2].
Daarentegen verklaarde 68% dat ze de technieken wel zouden toepassen
indien enkel hartmassages
noodzakelijk zouden zijn. De meerderheid van de ondervraagden was bang voor de
overdracht van infecties tijdens de beademing.
In Japan, waar de prevalentie van HIV lager ligt dan in onze streken, bleek uit
een studie [12] dat
ook daar slechts weinig leken bereid zijn om CPR gecombineerd met kunstmatige
beademing door te voeren. Als reden gaf men hier niet het risico van overdracht
van infectie, maar de angst op falen aan. Indien de CPR-technieken zouden
worden vereenvoudigd, dus hartmassage
zonder beademing, zouden meer leken de CPR-technieken uitvoeren in geval van
nood.
Klinische studies |
|
Uit dieronderzoek [1] bleek dat hartmassage zonder beademing even effectief zou zijn als de combinatie met kunstmatige beademing, zelfs tot 10 minuten na het intreden van een ventriculaire fibrillatie.
In een andere studie [1]
werd aan de omstanders telefonische instructies gegeven in verband met de uit te
voeren CPR-technieken. Een deel kreeg de instructie om hartmassage
door te voeren zonder
beademing, een ander deel werd gevraagd om wel de kunstmatige
beademing uit te voeren. Men trachtte de studie dubbelblind uit te voeren,
in zover dit uiteraard mogelijk was. Nadien werd de morbiditeit en de
mortaliteit van beide studiepopulaties vergeleken. Na uitsluiten van
slachtoffers van overdosis,
alcohol intoxicatie en CO-intoxicatie, alsook het uitsluiten van de slachtoffers
waarbij men telefonisch oordeelde dat er geen cardiaal arrest aanwezig was,
werden 520 patiënten opgenomen in de studie. Uiteindelijk besluit men
uit de studie dat het geven van instructies voor CPR zonder in vergelijking met kunstmatige
ventilatie, geen statistisch verschil oplevert wat betreft morbiditeit en
mortaliteit. Het is ook eenvoudiger om instructies te geven betreffende CPR
zonder kunstmatige beademing, waardoor meer omstanders geneigd zijn de
technieken uit te voeren.
Belangrijke opmerking bij deze studie zijn de exclusiecriteria. Men sluit immers
die slachtoffers uit die een stilstand doen na een primair respiratoir arrest,
bij hen kan de kunstmatige
ventilatie dus belangrijker zijn dan bij de slachtoffers van een ventriculaire
fibrillatie. Misschien moet men trachten te achterhalen welke slachtoffers
meer kans hebben stil te staan na een primair respiratoir arrest. Het blijkt dat
deze slachtoffers vooral jonger zijn en minder thuis collaberen in vergelijking
met de slachtoffers van een primair cardiaal arrest. Ook is de waarde van de
instructies gegeven door de dispacheurs niet bepaald.
De Belgian CPCR Registry toonde aan dat de globale overleving van het
slachtoffer na veertien dagen niet wordt beënvloed door het al dan niet
toepassen van beademing
en dat het doorvoeren van enkel
de hartmassage nog steeds efficiënter is dan het totaal afwezig zijn van
enige interventie [1].
In de Kanto-regio van Japan registreerde men in een observationele studie de outcome na reanimatie met en zonder beademing bij de hartmassage [1]. De auteurs noteren geen verschil tussen de standaard reanimatie en reanimatie zonder beademing en besluiten dat reanimatie zonder beademing aangewezen is voor volwassen personen buiten het ziekenhuis. Aangezien het hier gaat om een observationele studie, moeten we voorzichtig zijn bij de interpretatie van deze resultaten [1].
Bij het vergelijken van een groep cursisten aan wie enkel de hartmassage
was aangeleerd en een groep die in latere tijd ook kunstmatige
beademing leerde toepassen, bleek dat de eerste groep minder de technieken
verwarde en sneller en beter de hartmassages
uitvoerde dan de tweede groep [2].
Tenslotte toonde men aan dat de centrale arteriële oxygenatie relatief
hoog blijft voor een bepaalde tijd na de ingang van een ventriculaire
fibrillatie. De pulmonaire venen, linker atrium, linker ventrikel en het
gehele arteriële systeem is immers gevuld met geoxygeneerd bloed. Men zou dan
ook kunnen aannemen dat vooral een snelle start van de hartmassage
belangrijk is, terwijl gedurende de eerste 6 tot 12 minuten na een circulatiestilstand
de positieve-drukbeademingen
minder noodzakelijk blijken te zijn [21].
De cardiac
output bedraagt gedurende de reanimatie
slechts 30% waardoor een verminderde ventilatie/perfusieverhouding kan
getolereerd worden [21].
De coronaire en cerebrale bloedvaten zijn maximaal gedilateerd vroeg na het
intreden van een cardiaal arrest. De belangrijkste
factor voor de myocardiale perfusie is de coronaire perfusiedruk. Dit is
de diastolische druk in de aorta - de druk tijdens de relaxatiefase van
de hartmassage - min de sinus
coronariusdruk of de rechter atriale diastolische druk.
De cerebrale perfusiedruk is gerelateerd aan de systolische druk,
dus de druk tijdens de compressiefase van de hartmassage.
Telkens de hartmassage wordt
onderbroken door een beademing
daalt de myocardiale en cerebrale perfusiedruk. Het vraagt bovendien enige tijd
om deze druk weer op te bouwen eens de compressies
zijn hervat. Bij de vroegere verhouding van 15 hartmassages op 2 beademingen
werden daardoor dus slechts gedurende de helft van de hartmassages
de hoogste perfusiedrukken bereikt [2].
Het was dan ook nuttig om de verhouding hartmassage/beademing bij de reanimatie
aan te passen in het belang van de hartmassage.
De nieuwste guidelines schrijven ook voor dat, indien de hulpverlener weigert kunstmatige
beademing toe te passen, hartmassage
zonder beademing kan worden doorgevoerd, beter dan het niet starten van CPR [21].
Richtlijnen |
|
Het E.R.C. besloot dat er te weinig wetenschappelijke evidentie bestaat om de
huidige richtlijnen aan te passen. Het advies om 30
thoracale compressies af te wisselen
met 2 mond-op-mond beademingen
blijft aldus bestaan. Voor hulpverleners die echter weigerachtig zijn om het
slachtoffer te beademen, is de techniek van enkel thoracale compressies evenwel
meer aanvaardbaar dan het niet-doorvoeren van enige vorm van CPR.
CPR \ Basic Life Support \ Hartmassage zonder beademing