CPR / Intensieve Zorgen / monitoring / Saturatiemeting
Index |
Inleiding |
 |
Bij hemodynamische monitoring trachten we een schatting te maken van de zuurstoftoevoer naar de cellen. Deze zuurstoftoevoer is enerzijds afhankelijk van het hartdebiet, anderzijds van de hoeveelheid zuurstof die het bloed naar de cellen transporteert.
Werkingsmechanisme |
|
De
zuurstofsaturatie in het bloed kan eenvoudig worden gemeten met
een saturatiemeter of pulse
oxymeter. Dit toestel bestaat uit een probe met een diode
(LED) die licht uitstraalt door de weefsels, en een fotodetector die
het licht na passage door de weefsels opnieuw opvangt. De probe wordt
aangebracht over de top van de vinger of over het oorlelletje. Het LED
zend alternatief licht uit aan twee verschillende golflengtes, ëën in
het zichtbare en ëën in het infrarood gebied van het elektromagnetisch
spectrum. Dit licht wordt in verschillende mate geabsorbeerd door
oxyhaemoglobine en deoxyhaemoglobine in de bloedbaan.
De intensiteit van het licht wordt na passage door de weefsels gemeten
door de fotodetector en omgezet naar een elektrisch signaal. Dit
signaal wordt omgezet door een computer waarbij de absorptie door de
weefsels en het veneuze bloed, welke statisch is, wordt afgetrokken van
de beat-to-beat variatie. Het resultaat is de arteriële saturatie die
wordt weergegeven op een scherm, zowel grafisch als numeriek.
Tijdens een reanimatie streef je naar een zuurstofsaturatie van
minstens 92%, met uitzondering van patiënten met
COPD in de voorgeschiedenis waarbij een lagere saturatie kan
getolereerd worden (88 - 89%). Saturatiemeters
hebben een nauwkeurigheid van ongeveer 2%. De
grafische weergave kan eveneens worden geënterpreteerd in functie van
het hartritme. Alarmen kunnen worden ingesteld voor limietwaarden van
de saturatie.
De relatie tussen de zuurstofsaturatie en de arteriële zuurstofspanning wordt weergegeven in de oxyhaemoglobine dissociatiecurve.
Voordelen van de saturatiemeter |
|
- Niet invasief
- Continue monitoring weer van de oxygenatie van het bloed op niveau van de weefsels
- Niet afhankelijk van de huidpigmentatie
- Draagbaar en werkt op batterijen
Nadelen van de saturatiemeter |
|
- Kleine veranderingen in de saturatie veroorzaken grote veranderingen in de PaO2
- Het is onbetrouwbaar indien er ernstige vasoconstrictie is, wat een verminderde pulsatiele component van het systeem veroorzaakt. Dit is het geval bij shock, bij een circulatiestilstand of bij hypotensie. Bij een onduidelijke saturatiecurve moet je dus een slechte perifere perfusie nagaan.
- Het is onbetrouwbaar bij aanwezigheid van abnormaal
haemoglobine:
- Bij carboxyhaemoglobine wordt de saturatie overschat
- Bij methaemoglobine wordt de saturatie onderschat
- Het onderschat de saturatie indien het haemoglobine daalt. Polycythemie heeft geen invloed op e saturatiemeting
- Het wordt onbetrouwbaar indien de patiënt excessief beweegt
De saturatiemeter is geen indicator van een adequate
alveolaire ventilatie. Hypoventilatie kan worden gecompenseerd door een
toegenomen geënspireerde zuurstofconcentratie, waardoor de saturatie op
peil blijft. De alveolaire ventilatie wordt geanalyseerd met behulp van
de PaCO2
op het arterieel bloedgas.
Niettegenstaande deze beperkingen is de saturatiemeting toch een heel
belangrijke vorm van monitoring geworden. Met behulp van een
saturatiemeting kan je evenmin de correcte
positie van de endotracheale tube bevestigen.
CPR / Intensieve Zorgen / monitoring / Saturatiemeting