|
CPR \
Oorzaken \
Beroerte
Index
Wat is een beroerte ?
Een beroerte is een neurologische stoornis (= een stoornis in de
hersenfunctie), veroorzaakt door een slechte doorbloeding van de
hersenen.
Ongeveer 75% van de beroertes ontstaan door zuurstoftekort, de
andere oorzaken omvatten een volledige verstopping van een bloedvat van de
hersenen, veroorzaakt door een thrombose of een embool. Een
hersenbloeding wordt veroorzaakt door een ruptuur van een hersenbloedvat met
bloedingen in het weefsel dat de hersenen bedekt (de zogenaamde
subarachnoëdale bloeding) of in het hersenweefsel zelf (de zogenaamde
intra-cerebrale bloeding). De meest frequente oorzaak van een dergelijke
subarachnoëdale bloeding is een aneurysma, een verbreding van een
bloedvat. De meest fequente oorzaak van een intra-cerebrale bloeding is
hypertensie.
Niettegenstaande zowel het zuurstoftekort als de hersenbloeding levensbedreigend
kunnen zijn, zal zuurstoftekort zelden aanleiding geven tot de dood binnen het
eerste uur. Daartegenover staat de hersenbloeding, welke meteen fataal kan zijn.
Slachtoffers met een verstopping van de hersenbloedvaten kunnen worden geholpen
met bloedverdunners, welke binnen de eerste drie uren na het
ontstaan van het zuurstoftekort moeten worden toegediend. Een snelle interventie
kan dus levensreddend zijn, net zoals bij het myocardinfarct.
Bij slachtoffers met een hersenbloeding kan deze behandeling niet worden
gestart, gezien de bloeding door de bloedverdunners zou verergeren. Sommige
slachtoffers met een hersenbloeding zullen worden geholpen met een
chirurgische ingreep.
Vijfentachtig percent van de beroertes
komen voor in thuismilieu. Het is dus heel belangrijk dat familieleden en
omstanders te tekenen van een beroerte onmiddellijk
herkennen. Programmaës dienen te worden opgesteld om leken vertrouwd te maken
met deze aandoening.
Symptomen van een beroerte
Een snelle herkenning van de symptomen van een beroerte is belangrijk voor een
vroege interventie en behandeling. Het optreden van een beroerte kan subtiel
gebeuren. Enkele tekens die kunnen wijzen op een beroerte zijn lichte
verlamming van de aangezichtsspieren of moeilijkheden om te spreken.
Deze tekenen worden echter vaak niet opgemerkt, of worden ontkent door de
patiënt en zijn of haar omgeving
(21).
Andere symptomen zijn:
- Bewustzijnsstoornissen
- Plotse spierzwakte of een voos gevoel in aangezicht, een arm of een been
aan ëën zijden van het lichaam
- Trage of onsamenhangende spraak
- Plotse duizeligheid, evenwichtstoornissen, plots vallen
- Vermindering of verlies van het zicht, voornamelijk in ëën oog
Indien een omstander deze tekenen waarneemt en denkt aan een beroerte, dient
men onmiddelijk de hulpdiensten te alarmeren. Vele
slachtoffers zijn niet in staat te beseffen dat zij lijden aan een beroerte en
ontkennen hun probleem. Aldus wordt de behandeling vaak langdurig uitgesteld
waardoor tragisch genoeg soms de mogelijkheid om bloedverdunners toe te dienen
teloor gaat.
Transiënt Ischemisch Attack
Een transiënt ischemisch attack is een
voorbijgaande periode van lokale neurologische uitval, welke typisch enkele
minuten tot enkele uren duurt. Het is niet mogelijk om het onderscheid te
maken tussen een beroerte en een transiënt ischemisch attack op
het ogenblik waarop de symptomen zich presenteren. Indien echter de
neurologische toestand zich volledig herstelt binnen de vierentwintig uren,
dan spreekt men van een transiënt ischemisch attack. De meeste T.I.A.ës duren
echter minder dan 15 minuten.
Een transiënt ischemisch attack is een belangrijke risicofactor voor het
onwikkelen van een beroerte. Ongeveer een kwart van de patiënten met een T.I.A.
had vooraf een beroerte en ongeveer 5% van de patiënten met een T.I.A.
ontwikkelt binnen de maand een beroerte indien het TIA niet wordt behandeld.
Handelen bij een beroerte
Bij een slachtoffer met een beroerte dient men zeker een goede
controle van het bewustzijn
uit te voeren.
Een patiënt met een beroerte loopt risico op een obstructie van de luchtwegen
door een gedaald bewustzijn, zorg dus voor een goede
vrijwaring van de luchtwegen.
Het handelen bij een beroerte kan worden samengevat met behulp van de "zeven
Dës":
- Detection
- Dispatch
- Delivery
- Door
- Data
- Decision
- Drug
De eerste drie Dës zijn de verantwoordelijkheid van de onmiddellijke
omstander:
- Detection
- Een omstander, een familielid of de patiënt zelf, dient onmiddelijk de
tekenen van een beroerte te herkennen (detection) en
de hulpdiensten te alarmeren. Indien een
slachtoffer met beroerte wordt overgebracht naar het ziekenhuis met een
ziekenwagen, komen de patiënten duidelijk vroeger aan in het ziekenhuis.
Indien de familie eerst contact opneemt met de huisarts, betekent dit een
belangrijke vertraging in het starten van de bloedverdunnende behandeling
(21)
.
- Dispatch
- De dispatching geeft aan de oproep voor een beroerte dezelfde prioriteit
als voor een myocardinfarct en stuurt het gepaste
urgentieteam met urgentie naar de plaats van het slachtoffer. De dispatching
kan inmiddels ook de gepaste instructies voorzien voor de omstanders.
- Delivery
- De hulpverleners voorzien in een snelle bevestiging van de
symptomen en een onmiddellijk transport van de
patiënt naar een ziekenhuis waar een fibrinolytische behandeling kan worden
gestart
. Als omstander kan je best meegeven wanneer de eerste
symptomen van de beroerte zijn ontstaan, deze informatie is zeer belangrijk
voor de medische hulpverlening met betrekking tot het al dan niet instellen
van de behandeling.
- Door
- Bij het binnenkomen van het ziekenhuis ("at the door") dient men het
slachtoffer te triëren
- Data
- Men zal de belangrijkste diagnostische gegevens verzamelen met behulp van
een neurologisch onderzoek en het uitvoeren van een CT-scan
- Decision
- Aan de hand van deze gegevens identificeert men kandidaten voor een
fibrinolytische behandeling
- Drug
- Men start onmiddelijk de fibrinolytische behandeling zo aangewezen.
CPR \
Oorzaken \
Beroerte
|