Cardiaal arrest door blikseminslag
Index
Pathofysiologie van een blikseminslag
Letsels door een blikseminslag hebben een mortaliteit van 30% en tot 70% van de overlevenden lijden aan een significante morbiditeit.
De primaire doodsoorzaak bij blikseminslag is het cardiaal arrest veroorzaakt door ventriculaire fibrillatie of ventriculaire asystolie. Bliksem ageert als een onmiddellijke, massieve gelijkstroomshock welke plots het gehele
myocard depolariseert wat aanleiding geeft tot de
ventriculaire asystolie.
In vele gevallen herstelt de hartwerking automatisch en keert het hart terug tot een sinusritme. Nochtans blijft na spontaan herstel van de circulatie vaak een respiratoir arrest bestaan door spasme van de thoracale spieren en onderdrukking van het respiratoir centrum. Indien de ademhaling niet wordt ondersteund kan hypoxisch cardiaal arrest ontstaan.
Het zijn de patiënten die een onmiddellijk cardiaal arrest ondergaan, die de meeste overlijdenskans hebben. Patiënten zonder cardiaal arrest hebben een uitstekende kans op herstel gezien een later arrest ongewoon is. Daarom, wanneer er meerdere slachtoffers zijn na een blikseminslag, dient men een aantal triage-prioriteiten in acht te nemen. Helpers geven dan best de hoogste prioriteit aan slachtoffers in cardiaal of respiratoir arrest.
Handelen bij cardiaal arrest door blikseminslag
Het doel is om het hart en de hersenen adequaat te oxygeneren tot de cardiale activiteit is hersteld. Slachtoffers met een respiratoir arrest hebben nood aan ventilatie en oxygenatie om secundair hypoxisch cardiaal arrest te vermijden.
De reanimatiepogingen hebben een hoger succes bij blikseminslag dan bij slachtoffers waarbij het corarrest andere oorzaken kent. Zelfs indien het interval voor de start van de reanimatie verlengd is, kan de reanimatie effectief zijn.
Pagina laatst aangepast op 18.06.2008